Verblind

Titel; Verblind [ Door Erik van der Windt 11/16 mei 2002 ]

Ik zit met een probleem,
Je verdient de waarheid,
om het te weten..
Ik moet je vertellen,
Wat je met me doet
Wat k voor je voel
Het voelt zo goed..

Jou glimlach heeft mij verblind,
Ben nu verdwaald in het bos
bos van de liefde,
zoek mijn weg door dit labyrint..

Ik zie de waarheid niet meer in,
Ben gedreven door liefde, de passie
Verblind door je glimlach
de voordelen liggen der tussenin.

Ik zal mijn weg weer vinden,
terug komen op mijn eigen pad
Ik kan leren leven met de gedachte
dat k jou liefde nooit heb gehad.

Was ik nou maar thuis gebleven
Zou je het nog een keer willen proberen
en mij willen vergeven

Ik weet niet meer wat k doe,
Ik lag vannacht slapeloos wakker,
En vraag me af..
Hoe veel van die nachten
nog zullen komen

[ En als k dan eindelijk slaap..
Dan kom je in m’n dromen
Kom je binnen gelopen,
als of je der altijd al ben geweest
als of k je al jaren ken..
dat gevoel.. ]

Het spijt met k kan der niets aan doen,
Kan mijn gevoel voor jou niet veranderen
Kan der niets aandoen,

Dit is alles wat k vertellen wou,
Ik kan het nie duidelijk genoeg zeggen
Maar k hou van jou
want,

Jou glimlach heeft mij verblind,
Ben nu verdwaald in het bos
bos van de liefde,
zoek mijn weg door dit labyrint..

Ik zie de waarheid niet meer in,
Ben gedreven door liefde, door passie
Verblind door je glimlach
de voordelen liggen der tussenin.

Ik zal mijn weg weer vinden,
terug komen op mijn eigen pad
Ik kan leren leven met de gedachte
dat k jou liefde nooit heb gehad.

Enige dat k zeggen kan is,
Ik was verdwaald,
Ik was verblind..

Ik weet dat het niet zo kan zijn,
Toch de tijden dat ik bij je was..
Herinner ik me, alles was zo goed,
Alles perfect, voelde fijn..

Misschien waren we bedoeld als
perfect stel, Misschien is dat
een waarheid die nooit zal zijn..

Enige dat k zeggen kan is,
Ik was verdwaald,
Ik was verblind..