Steigerlicht

Om zes uur ’s ochtends
staan sommige mensen alweer buiten.
Kou in hun handen.
Koffie die te snel afkoelt.
Bouwlampen die langzaam verdwijnen
wanneer het eerste daglicht komt.
Niemand noemt dat poëzie.
Maar misschien zit daar juist
het meest menselijke deel van het leven.
In mensen die blijven bouwen
terwijl bijna niemand ziet
hoe moe ze eigenlijk zijn.