Rappie 2

Treft het mij eindelijk weer
of misschien juist niet.
Het enige wat ik nu voel is verdriet
en tevreden over mijzelf ben ik niet
waarom vraag ik mijzelf constant af
Het is niet de haat maar de liefde die ik gaf
Denkend over het feit of het wel genoeg was.
Alles lijkt zo duidelijk te zijn over hoe je het leven
hoort te leven maar je kan nooit genoeg liefde geven
maar waarom ondervind ik dan alleen de pijn
van het leven, het leven dat ik zo mooi wil laten zijn
doe mijn best om hoger op te komen
daar precies waar ik thuis zou zijn
Ik zou ook wel eens willen horen,
ik hou van jouw, zelfs voor mij klinkt dat fijn
maar hoe harder ik het probeer des te harder ik val
naar beneden de diepste put die je ooit hebt gezien
Meters omlaag, en daar gaat je gevoel,
je kent het allicht misschien, begrijp je wel wat ik bedoels
Je hart verpulverd alsof het niets was
ik weet zelf ook wel, was niet de populairste van de klas
ze zeiden altijd tegen mij, dat ik een beetje anders was
Kan mij niet meer schelen dat ik jaren ben gepest
Na jaren ontwikkeling ben ik toch beter als de rest
Ik ben die ene met dat hart van goud
is niet dat iemand het ziet
en dat is het geen wat mij nouw juist zo benauwd
Niemand die het zal ontkennen,
aan een gouden hart in je omgeving moet je wennen
maar in de verste verte is er niemand te bekennen.