Lang Niets Meer Geschreven, Vond Toch Tijd Worden Om De Draad Weer Op Te

Lang niets meer geschreven, vond toch tijd worden om de draad weer op te pakken. Hierbij de eerste ingeving, hopelijk komen we snel weer op het oude level qua ingevingen enzo
Voor een eerste na al die tijd denk ik best redelijk ben benieuwd wat jullie vinden. Is zo ff out of the top of my head.
Haha enjoy
Kil Hart
Bevroren koud en kil
Is mijn hart volkomen stil
Ze laat zich niet beroeren
Ze laat zich niet bedotten
Ze laat zich niet verleiden
Ze wil zich zelf bevrijden
Ze wil leren houden van zichzelf
Leren houden van mij
maar ze is gekwetst
Ze zit vol van verdriet
en er meer kan er niet bij
Er is niemand meer die ze vertrouwd
van haar krijg ik het zo benauwd
Ze houd mij in haar greep
Ze houd mij tegen
In mijn doen en laten
Ze wil zo graag vrij zijn
maar ze kan niet meer praten
Ze durft niet meer te hopen.
Ze heeft al haar tranen al gegeven
daarom durft ze geen risico meer te nemen
Ze durft niet meer te leven
Ook al zou je haar alles geven
Maar in de hoop van zichzelf te kunnen geven
In al haar pracht, keert ze zich tegen mij
en wijst mij daar mee af.
Mijn eigen lieve gekwetste hart.
Door schade en schande is ze wijs geworden
naar mate de tijd verstreek,
Leerde ze dat niets is, wat het lijkt.
Ze is nog steeds van slag, van die ene dag.
Dat jij haar brak, het geeft niet.
Maakt haar sterker
ook al ziet ze dat zelf nu nog niet.
Geen zorgen mijn lieve hart, het komt goed
wanneer je hebt geleerd wat je leren moet.
Samen met jou kijk ik uit naar de dag
Dat jij jezelf bevrijden mag, en zonder remmingen
door het leven kan gaan, vrijuit spreken mag
en overal je licht laat stralen, zoals je dat vroeger deed
Toen je nog van mij hield mijn lieve hart.