Blind

Het was donker duister en kil
Daar waar ik met mijn gedachten
rond liep in de kou
Zag ik geen hand voor ogen
Ze werden gesloten door de wind
die niet stoppen met waaien zou
Zie hooguit schimmen in zwart en wit
Tot jij kwam als de zon in mijn leven
Voor jou ging de winter op haar knieen
en moest ze de wind die waaide wel opgeven
De kou en kilte langzaam verbannen
maakt het duister plaats voor jouw licht
Voorheen zag ik vrijwel niets,
hooguit schimmen in zwart wit
Door jou heb ik de kans gekregen
om weer te zien, en nu dankzij jou
zie ik de wereld weer in kleur
Zo word het toch beter misschien