Het Duurt Zo Ontzettend Lang Het Ongeduld Knaagt Aan Mij Vreet Mij Op

Het duurt zo ontzettend lang
het ongeduld knaagt aan mij
Vreet mij op van binnen
en ik wil er niet gelijk aan beginnen
met de eerste de beste
anders eindig ik als de rest
Toch de kriebels in mijn buik
De lente is onderweg
terwijl ik van het nieuwe leven
proef en ruik en bewandel
loop zachtjes over de dromen
die ik voor mij heb uitgespreid
dat ze uitmogen komen
dat weet ik niet zeker
maar ik hoop op een dag
dat ik kan zeggen mijn droom
is werkelijkheid