Toen Ik Je Leerde Kennen Zat Ik Aan De Grond Niemand Weet Hoe Je Daar

Toen ik je leerde kennen
zat ik aan de grond
niemand weet hoe je daar komt
of je bent er altijd al geweest
in het diep het dal
waarin je verblijft en waar het donker
alle positiviteit verdrijft
als sneeuw voor de zon
als dat nou anders kon
Jij kwam voorbij en gooide een touw
in de put waar ik gevangen zat
en net als ik touw genoeg had
trok je het voor mijn neus omhoog