Verloedering [ 15 12 ]

Verloedering [ 15-12-2015 ]
Vaak vraag ik mijzelf af
Leef ik met mijn ogen gesloten
of ben ik één van de weinige
nog met mijn ogen open
Zie zoveel pijn en verdriet
Elkaar respecteren of tolleren
kunnen we vandaag de dag nog niet
Oorlog hier, crisis daar..
We helpen wel, voor de schone schijn
Zodra de wonden nog het verste zijn
wanneer de media zich heeft aangemeld
en een inzamelactie van giro 555 dient
als pleister, als het wondermedicijn.
Wanneer de media zich weer onttrekt van de ramp
of het geweld lijkt het, of alles weer is hersteld.
Niets is minder waar, hoeveel heb jij gedaan
voor die ene vriend die jou om hulp vroeg.
Alleen had jij het te druk en geen tijd
Hij had je echt nodig en het voelde als bedrog
Gaan door het vuur zonder twijfel, door dik en dun
maar deze normen en waarden vervagen over de jaren
in deze maatschappij
Spelletjes op de pc, xbox of ps4
het is lang geleden voor mij
dat ik een kind buiten zag spelen met plezier
We worden antisociaal, alles swypen, blokken
alles zo indirect en toch zo ontzettend banaal
Respect en tolerantie krijgen zo nooit meer de overhand
Ik sluit me ogen, vraag mijzelf af..
In wat voor wereld leef ik, en in wat voor land.
Waar niemand telt, behalve je profiel
dat je uiteindelijk niet bent.