Ijskoningin

Zij is zo mooi
Zij is zo koud en kil
haar hart is bevroren
en volkomen stil
Het is leeg gebloed
omdat het alleen pijn
en ellende heeft gevoeld
Koud en verwart
houd ze haar mond
ze heeft haar het zwijgen
geleerd en opgelegd
Heeft ze een muur om haar heen gebouwd
een iglo waarin ze niemand toevertrouwd
omdat ze bang is voor iemand
die zegt dat hij van haar houd
omdat al dat ze laat zien
is alleen haar koude en kille hart
Ze gelooft niet, dat iemand het vuur ziet
dat van binnen brand,
Achter het water dat haar hart bevriest
Daar waar zij zich zelf verliest
keer op keer, als ze zich zelf opent
Zij is zo mooi
omringt door sneeuw en ijs
Haar koude hart is ingevroren
en misschien ontdooit ze ooit